Leerlingenvervoer is misschien niet het eerste waar je aan denkt tijdens de kerstvakantie. Maar wij krijgen na de vakantie een nieuwe chauffeur en wie die chauffeur is, weten we niet. We hebben de naam van het vervoersbedrijf gekregen en daar moeten we het mee doen.
Met leerlingenvervoer hebben ouders uiteenlopende ervaringen. Er zijn fantastische chauffeurs die met liefde en plezier deze kinderen veilig vervoeren maar helaas zijn er ook chauffeurs die beter postpakketten kunnen rijden ipv kwetsbare kinderen.
Sinds 1,5 jaar maken wij gebruik van leerlingenvervoer. We prezen onszelf gelukkig dat wij bijna elke dag een vaste chauffeur hadden. Een vrouw die al 8 jaar op deze route alle kindjes in de buurt rondrijdt. Wij voelden ons bevoorrecht, wetende dat het zoveel anders kan zijn.
De laatste schooldag voor de vakantie, moesten wij afscheid van haar nemen. Niet omdat zij stopt met rijden, maar omdat de gemeente een aanbesteding heeft gedaan. Huub gaf haar een klein cadeautje en daar stond ze dan, met tranen in haar ogen om het afscheid van háár kinderen. Tijdens haar laatste ritjes van dit jaar, moest ze van al die kinderen afscheid nemen. De tranen bleven daarom de hele week maar komen.
Kinderen met een verstandelijke beperking hebben baat bij vaste rituelen en vertrouwde gezichten. En ook als ouder is het fijn om te bouwen op zorgverleners die betrouwbaar zijn. Mensen die je kind kennen. Je zet tenslotte je kostbaarste bezit in een busje en dat wil je met een gerust hart kunnen doen.
Natuurlijk heeft een gemeente andere belangen dan ouders. En wanneer een vervoerder niet de afgesproken kwaliteit kan leveren, dan moet deze vervangen worden. Maar dat is niet de achterliggende reden van deze aanbestedingen. Efficiency, kostenbesparing en marktwerking dáar gaat het om. De menselijke maat is van ondergeschikt belang.
Huub weet niet waarom zijn chauffeur die ochtend huilt. Marktwerking en aanbestedingen zeggen hem niets. Blijmoedig geeft hij zijn cadeautje en haast zich om haar snel een dikke knuffel te geven wanneer hij haar tranen ziet. Hij snapt niet dat ze er na de vakantie niet meer zal zijn. Gelukkig kan hij troosten als de beste en maakt hij haar snel weer aan het lachen.
Wij zullen moeten afwachten wie er op 6 januari op onze stoep staat. We zullen moeten ervaren of het een kwaliteitsverbetering is. Ik heb Huub maar niets gezegd. Ik weet niet hoe ik dit aan hem moet uitleggen. Gelukkig is het nog eventjes kerstvakantie, volgend jaar zien we wel verder.
Wil je meer weten van De Andere Zaak?
Heb je een vraag aan De Andere Zaak of wil je ergens informatie over? Neem vrijblijvend contact op!
Herkenbaar. Hier is het proces van aanbesteden zo’n 5 jaargelden begonnen. De vaste chauffeur kon gaan en we hebben daarna al verschillende gezichten gezien, over het algemeen met het hart op de goede plaats. De eerste ‘winnaar’ reed 2 jaar lang onder de kostprijs en de volgende aanbesteding won een ander weer: veel wisseling van gezichten en contactpersonen.
Een nieuw gezicht deed het 2 jaar lang fantastisch maar kon weer gaan toen haar tijdelijke contracten op waren.
Na een bijna-mis incident hebben we nu via de gemeente een vaste chauffeur afgedwongen (op ziekte en vakanties van deze chauffeur na). Ik begrijp de achterliggende efficiency reden maar in de praktijk zijn zowel ouders en kinderen als voor de chauffeurs (met flexcontracten) slechter af. Succes met jullie nieuwe gezicht na de vakantie!
Prima stuk! Hoop dat het voor Huub goed uitpakt.